Tagarchief: psychische stoornis

PTSS

Oftewel een Posttraumatische stressstoornis. Een van de plakkertjes die ik op mij heb plakken. PTSS krijg je, of ervaar je, als je een traumatische ervaring hebt meegemaakt. Een traumtische ervaring kan in vele vormen voorkomen. Je kunt hierbij denken aan seksueel of lichamelijk geweld, emotioneel geweld, maar ook een overval, een ongeval, een ernstige ziekte of andere ingrijpende gebeurtenissen kunnen ptss veroorzaken. Het is vooraf niet te bepalen of een gebeurtenis dit zal gaan veroorzaken, voorkomen is dan ook niet mogelijk. Ptss is vooral bekend bij militairen die lang in een oorlogsgebied hebben gezeten, daar dingen hebben meegemaakt, gezien hebben of de constante aandacht voor waakzaamheid die de ptss triggeren.

Een traumatische ervaring is een belevenis die zich constant aan je opdringt zonder dat je daarom gevraagd hebt. Er zijn triggers die je kunt proberen te voorkomen, andere keren komt het gewoon ineens over je heen. Net zoals je bij foto’s, liedjes en zelfs geuren prettige herinneringen kunt hebben, kan dit dus ook zo met hele nare gebeurtenissen. Het hele gevoel komt dan weer over je heen, hetzelfde gevoel dat je toen ook had. Je kunt het herbeleven (bijvoorbeeld in een droom, maar ook door een opgeroepen herinnering) en je komt er maar niet van af. Het laat een gevoel van machteloosheid, woede, verdriet en pijn achter zich wat zorgt voor zwaar depressieve gevoelens.

Als je meerdere traumatische ervaringen hebt kunnen deze dus ook door elkaar komen. Je ervaart meerdere herinneringen op een dag en dromen lopen door elkaar heen. Soms kun je ze afsluiten en er jaren geen last van hebben, ze volledig weggestopt hebbende in je onderbewustzijn, ze kunnen ten alle tijden weer terug komen. Vaak bij een nieuwe traumatische ervaring komen de oudere ervaringen ook weer voorbij.

Zelf heb ik meerdere traumatische ervaringen gehad. Ik ga ze niet allemaal opnoemen of benoemen, dat roept een hele reeks aan herinneringen op die ik liever nu niet ga herbeleven. De meest recente was de bevalling van Link. Ik praat hier dan ook niet graag over. Het liefste stop ik hem helemaal weg. Helaas lukt dat niet. Regelmatig komt deze nog voorbij. Het zorgt ervoor dat ik geen onderzoek kan laten doen bij een gynaecoloog, of de huisarts of ook maak een bevalling op de televisie kan kijken. Eens per maand, (als het jeweetwel is), krijg is flashbacks. Een paar dagen lang. De hevige buikpijn, het bloedden en alles eromheen geeft mij vaak een herbeleving van de bevalling. Een week ervoor kijk ik er dan ook al tegenop. Behalve de maandelijkse dosis hormonen die je krijgt, komt dit er ook nog eens bij.

Is er een therapie? Ja die is er. Hij heet EMDR, wat staat voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing. Hierbij roep je de nare gebeurtenis op uit je lange termijn geheugen waardoor deze in het kortetermijn- ( ook wel werk-) geheugen. Door snelle bewegingen te volgen en tegelijkertijd na te denken over de gebeurtenis overbelast je je werkgeheugen. Hierdoor gaan nare gevoelens en emoties weg bij de gebeurtenis om alles te kunnen blijven volgen. Een vrij natuurlijk proces in je hersenen dus. Na de sessie word de herinnering terug opgeslagen zonder nare emoties. Je kunt zelfs de beleving op een andere manier gaan bekijken. Je schuldgevoelens zouden dan weg gaan en de somberheid zou moeten afnemen.

Zelf heb ik nog geen ervaring met deze therapie. Van meerdere mensen wel echt succes verhalen gehoord, maar toch ben ik er skeptisch over. Na jaren en jaren van woede en verdriet over dingen die zijn aangedaan vraag ik mij af of je dat echt op deze manier van je af kunt zetten. Stel je hebt een seksuele ervaring, je weet dat het niet jou schuld is (is het nooit!), maar die woede en dat gevoel van niets waard zijn. Het waarom je dit is aangedaan. Is het een slecht persoon, of lag het toch aan jou? Niet dat je het uitlokte, maar omdat je niet volwaardig genoeg was om het jou niet aan te doen. Dat zijn gedachtes die bij mij dan omhoog komen. Kun je die gedachtes dan ook echt omdraaien?

Hoe je het ook wendt of keert PTSS is geen grapje. Het is een serieuze aandoening. Hoe klein de ervaring ook voor jou leek ( Het was een hondenbeet, het was maar een kleine botsing, het was maar een bevalling) het is een zeer serieus probleem. Dingen achter je laten, vergeten of van je af zetten is dan ook niet mogelijk. Het is nu eenmaal zo opgeslagen in je hersenen. Die kunnen er niet mee omgaan en gooien de gebeurtenis steeds naar je terug. Zo beleef je het niet eenmaal, maar wel honderden keren.

Dus de volgende keer dat iemand je iets verteld wat zei naar vonden, dan ga je luisteren. Het helpt diegene echt enorm.