DIY: Envelopje vouwen

Ik krijg vaak de vraag hoe ik die kleine schattige envelopjes vouw. Voor jullie speciaal deze tutorial. Je kunt ze gebruiken om op een kaart te plakken en er bijvoorbeeld geld in te stoppen. Zo wordt een geldcadeautje net iets persoonlijker en leuker. Ook in snailmails gebruik ik ze veel.

Je begint met een simpel vierkant blaadje van 15X15Cm. Niet te dik papier, dat wordt het lastiger vouwen. Je kunt vouwblaadjes gebruiken. Bij de action krijg je al een heel blok met leuke patroontjes voor nog geen euro.

Vouw er een net driehoekje van.

Vervolgens vouw je hem open en neem je een punt die je naar de middellijn toe vouwt.

Vouw het blaadje vervolgens weer terug dicht over de eerder gevouwen middellijn. Het kleine driehoekje zit nu aan de binnenkant.

Verdeel de driehoek in 3 delen. De buitenste punten worden over elkaar heen gevouwen. Welke kant over de andere gaat maakt geen verschil voor de uitkomst van het envelopje.

Van het bovenste driehoekje vouw je de punt naar de buitenkant. Dit wordt het vierkantje waarmee je hem dicht kan maken.

Neem het kleine puntje en zet het rechtop. Druk op de vouwlijn die dwars over het vierkantje loopt en vouw het plat.je kunt het vierkantje eventueel vastplakken met dubbelzijdige tape (of plaksel) zodat je envelopje dicht blijft zitten.

Vouw de laatste driehoek omlaag en stop het in het vierkantje. Je envelopje is klaar.

Het is leuk als je papier met twee zijdes gebruikt zodat het echt nog een binnenkant heeft, maar dat is geen must.

PTSS

Oftewel een Posttraumatische stressstoornis. Een van de plakkertjes die ik op mij heb plakken. PTSS krijg je, of ervaar je, als je een traumatische ervaring hebt meegemaakt. Een traumtische ervaring kan in vele vormen voorkomen. Je kunt hierbij denken aan seksueel of lichamelijk geweld, emotioneel geweld, maar ook een overval, een ongeval, een ernstige ziekte of andere ingrijpende gebeurtenissen kunnen ptss veroorzaken. Het is vooraf niet te bepalen of een gebeurtenis dit zal gaan veroorzaken, voorkomen is dan ook niet mogelijk. Ptss is vooral bekend bij militairen die lang in een oorlogsgebied hebben gezeten, daar dingen hebben meegemaakt, gezien hebben of de constante aandacht voor waakzaamheid die de ptss triggeren.

Een traumatische ervaring is een belevenis die zich constant aan je opdringt zonder dat je daarom gevraagd hebt. Er zijn triggers die je kunt proberen te voorkomen, andere keren komt het gewoon ineens over je heen. Net zoals je bij foto’s, liedjes en zelfs geuren prettige herinneringen kunt hebben, kan dit dus ook zo met hele nare gebeurtenissen. Het hele gevoel komt dan weer over je heen, hetzelfde gevoel dat je toen ook had. Je kunt het herbeleven (bijvoorbeeld in een droom, maar ook door een opgeroepen herinnering) en je komt er maar niet van af. Het laat een gevoel van machteloosheid, woede, verdriet en pijn achter zich wat zorgt voor zwaar depressieve gevoelens.

Als je meerdere traumatische ervaringen hebt kunnen deze dus ook door elkaar komen. Je ervaart meerdere herinneringen op een dag en dromen lopen door elkaar heen. Soms kun je ze afsluiten en er jaren geen last van hebben, ze volledig weggestopt hebbende in je onderbewustzijn, ze kunnen ten alle tijden weer terug komen. Vaak bij een nieuwe traumatische ervaring komen de oudere ervaringen ook weer voorbij.

Zelf heb ik meerdere traumatische ervaringen gehad. Ik ga ze niet allemaal opnoemen of benoemen, dat roept een hele reeks aan herinneringen op die ik liever nu niet ga herbeleven. De meest recente was de bevalling van Link. Ik praat hier dan ook niet graag over. Het liefste stop ik hem helemaal weg. Helaas lukt dat niet. Regelmatig komt deze nog voorbij. Het zorgt ervoor dat ik geen onderzoek kan laten doen bij een gynaecoloog, of de huisarts of ook maak een bevalling op de televisie kan kijken. Eens per maand, (als het jeweetwel is), krijg is flashbacks. Een paar dagen lang. De hevige buikpijn, het bloedden en alles eromheen geeft mij vaak een herbeleving van de bevalling. Een week ervoor kijk ik er dan ook al tegenop. Behalve de maandelijkse dosis hormonen die je krijgt, komt dit er ook nog eens bij.

Is er een therapie? Ja die is er. Hij heet EMDR, wat staat voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing. Hierbij roep je de nare gebeurtenis op uit je lange termijn geheugen waardoor deze in het kortetermijn- ( ook wel werk-) geheugen. Door snelle bewegingen te volgen en tegelijkertijd na te denken over de gebeurtenis overbelast je je werkgeheugen. Hierdoor gaan nare gevoelens en emoties weg bij de gebeurtenis om alles te kunnen blijven volgen. Een vrij natuurlijk proces in je hersenen dus. Na de sessie word de herinnering terug opgeslagen zonder nare emoties. Je kunt zelfs de beleving op een andere manier gaan bekijken. Je schuldgevoelens zouden dan weg gaan en de somberheid zou moeten afnemen.

Zelf heb ik nog geen ervaring met deze therapie. Van meerdere mensen wel echt succes verhalen gehoord, maar toch ben ik er skeptisch over. Na jaren en jaren van woede en verdriet over dingen die zijn aangedaan vraag ik mij af of je dat echt op deze manier van je af kunt zetten. Stel je hebt een seksuele ervaring, je weet dat het niet jou schuld is (is het nooit!), maar die woede en dat gevoel van niets waard zijn. Het waarom je dit is aangedaan. Is het een slecht persoon, of lag het toch aan jou? Niet dat je het uitlokte, maar omdat je niet volwaardig genoeg was om het jou niet aan te doen. Dat zijn gedachtes die bij mij dan omhoog komen. Kun je die gedachtes dan ook echt omdraaien?

Hoe je het ook wendt of keert PTSS is geen grapje. Het is een serieuze aandoening. Hoe klein de ervaring ook voor jou leek ( Het was een hondenbeet, het was maar een kleine botsing, het was maar een bevalling) het is een zeer serieus probleem. Dingen achter je laten, vergeten of van je af zetten is dan ook niet mogelijk. Het is nu eenmaal zo opgeslagen in je hersenen. Die kunnen er niet mee omgaan en gooien de gebeurtenis steeds naar je terug. Zo beleef je het niet eenmaal, maar wel honderden keren.

Dus de volgende keer dat iemand je iets verteld wat zei naar vonden, dan ga je luisteren. Het helpt diegene echt enorm.

Summerbucketlist

Het is Zomer! Woohoo. De tijd van lekker luieren in de tuin is aangebroken. Ok, we doen dit al de hele lente lang, maar in de zomer is het gewoon extra leuk omdat je kan zeggen dat het zomer is. Na de herfst, winter en lente is het nu tijd voor mijn eigen summerbucketlist. Dingen die ik heel graag wil gaan doen voordat de zomer voorbij is. Hopelijk komt er dit maal geen tweede pandemie die roet in het eten gooit en kunnen we gewoon veel gaan afstrepen. Ik hoop dat jullie de zomer net zo leuk gaan vinden als dat ik dat vind. Met onderstaande 25 tips gaat dat zeker lukken. Als je afbeelding opslaat, heb je er nog een gratis printje van ook nog. Speciaal voor jullie gemaakt.

  1. IJSJES
    Geen zomer zonder ijsjes dus deze staan zeker op mijn lijstje en wel met stip op een. Alleen dan is het leuk om er zelf te maken. Danoontjes met een stokje erin, fruit in een vormpje en dan siroopwater erbij gieten, of gewoon de welbekende ijslollies waarvan mijn kinderen het nog steeds een beetje magisch als die bevriezen. Bij de Xenos hebben ze er nu zelfs met unicorn kleurtjes en verrassende exotische smaakjes.
  2. ZWEMMEN
    Heerlijk. Lekker met zijn allen naar het zwembad. In de dertig graden heerlijk afkoelen in het water. Als ze open gaan heet dat natuurlijk. In je eigen tuin is het ook lekker vertoeven met een zwembadje hoor, alleen dat schoonmaken, bah, heb er nu al geen zin in om dat te doen. Zwembadjes voor in de tuin zijn al lang niet meer zo duur als ze waren, maar toch blijft een dagje zwembad gewoon echt heel erg leuk.
  3. SPEELTUIN
    Wij hadden vroeger een abonnement op de lokale speeltuin. Vond ik altijd erg leuk. Samen met mijn zus en een paar centen liepen we er heen. De hele dag spelen, snoepjes kopen en lekker opeten en water uit de kraan drinken. Alle kinderen van de school waren er ook altijd. Kinderen vinden de speeltuin nog echt heel leuk. Je hebt ook grotere speeltuinen (hier in de buurt bijvoorbeeld Steinerbos) en je hebt tegenwoordig ook steeds meer koffiehuisjes waar een speeltuintje bij zit. Kun jij het terras op en je kinderen lekker spelen, maar het leukste is altijd als papa of mama meespelen.
  4. BOSWANDELING
    Nee niet dat rare groene drankje, maar gewoon lekker het bos in. In de zomer is het heerlijk in het bos. Door de bladeren ben je lekker beschut van de zon en al dat groen en die kleurtjes zien er zo mooi uit in het zomerse licht. Wandelen door het bos kan sowieso wel een therapeutische werking hebben. Het is ook leuk om ieder seizoen hetzelfde pad te nemen en je kinderen te laten zien hoe de natuur veranderd naarmate dat het weer veranderd. In de lente zie je veel knopjes, in de zomer de bloemen en alles in volle bloei en in de herfst is juist alles weer zonder bladeren en staan er overal paddenstoelen.
  5. IJSKOFFIE
    Geen zomer zonder ijskoffie. Ik vind het gewoon zo lekker. En dan niet van die slushpuppie-achtige ijsdrankjes, maar gewoon echte ijskoffie. Met een bolletje ijs erin en al. Niet goed voor het behouden van je summerbody, maar af en toe mag het best. Zeker na een dagje zwemmen, spelen of wandelen.
  6. VUURKORF
    Heerlijk aan het einde van een lange zomerdag nog in de schemer een vuurtje aanmaken en dan samen in de tuin zitten. Een lekkere zomerse cocktail erbij en een paar hapjes, of samen s’mores maken. Gewoon met een boek in je hand of lekker kletsen is ook ontzettend ontspannend. Zo kun je de dag heerlijk afsluiten.
  7. PRETPARK/DIERENTUIN
    Wij gingen vroeger in de zomervakantie altijd een dagje naar een pretpark of de dierentuin. Nog steeds is dit een vak mijn favoriete dingen om te doen in de zomer. Hoewel het dan vaak warm en druk is, is het toch het leukste om te doen. Diertjes kijken of die waterattractie in. Gelukkig zijn de meeste pretparken en dierentuinen weer open en kunnen we er weer lekker van genieten.
  8. DAGJE MET DE TREIN
    Deze stond ook in de lentebucketlist, maar ik vind het gewoon leuk. Een dagje weg met de trein. Vroeger had je altijd de zomertour. Dan kon je, tegen een gunstige prijs, drie dagen onbeperkt reizen met de trein binnen een tijd van 2 weken. Zo kwam je nog eens ergens in Nederland. In Duitsland heb je wat ze een Schönes Wochenende Ticket waarbij je een dag in het weekend met regionale treinen (2de klas) kunt reizen voor een gunstig tarief. Leuk om eens een dagje iets anders te zien.
  9. TOERIST IN EIGEN STAD
    Hoe goed ken jij je eigen omgeving? We gaan vaak ver weg op vakantie, maar bij ons in de buurt is er ook vanalles te beleven. Ben jij al eens bij toeristische plekjes en bezienswaardigheden geweest bij jou in de buurt? Bij de VVV vind je vaak leuke stadswandelingen die je langs plekjes nemen waar je normaal gesproken helemaal niet komt. Het fijne eraan? Je bent weer zo thuis.
  10. WATERSPELLETJES
    Heerlijk op een warme dag, waterspelletjes. Je haalt een aantal lege flessen of een spuitbloempje en water waterballonnen en klaar. Flessenvoetbal, watergevechten en al. Gewoon lekker in de tuin, of organiseer het samen met de straat of buurt voor kinderen die zich vervelen. Het kost niet veel moeite en geld al helemaal niet en je kinderen vinden het vast geweldig.
  11. KAMPEREN
    (input van Yorick, Anouk doet niet aan kamperen) Het is (kennelijk) heerlijk om even langs een beekje lekker te chillen in een stoeltje, een beetje te barbecuen en dan je tentje in te gaan om te gaan slapen. Een tent opzetten in je eigen tuin is ook altijd erg leuk om te doen. Wat ik nog een keer echt wil doen is met de kinderen slapen op de trampoline. Gewoon in je eigen tuin onder de sterrenhemel en dan alle sterrenbeelden proberen te zoeken.
  12. OP VAKANTIE
    Ik wil graag op vakantie. Het hoeft niet ver en ook helemaal niet lang, maar ik ga er graag gewoon eventjes tussenuit. Een nachtje of twee kan al genoeg zijn, maar een midweekje in een huisje vind ik al helemaal geweldig. Gewoon er echt even uit gaan. Wil je graag op vakantie, maar is het te duur? Je kunt ook aan een huizenruil doen. Dan ga een weekje in elkaars huis. Er zijn zelfs websites die hierin bemiddelen, maar vaak kun je ook vast wel mensen vinden die er net zo graag uit willen als jij. Moet je uiteraard wel goede afspraken maken over gebruik van faciliteiten en dergelijke.
  13. STRAND
    Opgegroeid in het Heuvelland heb ik niet vaak de zee gezien. Die keren dat we op vakantie waren (en het meestal te slecht weer was om erin te zwemmen) wel natuurlijk, maar toch blijft het iets bijzonders. Wij zitten zo’n 2,5 á 3 uurtjes reizen van het dichts bijzijnde strand met zee en het is dus echt een dagje uit wat wel gepland moet worden, maar het blijft voor de kinderen (en mijzelf) vrijwel net zo leuk als een dagje pretpark of dierentuin.
  14. BARBECUE
    Maar dan echt een goede barbecue. Geen half bevroren frikandellen op een elektrische dingetje gooien, maar dan echt bij de slager vlees halen of lekkere groentes grillen. Gezellig met vrienden of vrienden in de tuin, drankjes erbij en lekker eten terwijl de kinderen spelen in het zwembadje. Wat er dan ook echt bij hoort is zo’n mega watermeloen. Die krijg je iedere zomer bij de Lidl en zijn gewoon echt heel lekker (en het ziet er zo vrolijk uit). In de avond hang je wat lichtjes op en steek je de vuurkorf aan. Moet je trouwens niet te vaak doen, vinden je buren niet zo leuk.
  15. LEZEN
    Wat het zomerboek van 2020 is weet ik niet, maar lezen in de zomer is toch zo lekker om te doen. Niet op de bank onder een dekentje, maar lekker in je tuin, aan het zwembad of op het strand. Dan moet je wel eventjes opletten of er iemand anders is die de kinderen in de gaten houdt.
  16. HAREN VERVEN
    Joni vraagt er al weken om (en mama vergeet het steeds) om haar haren te verven. Gewoon een kleurspoeling. Roze, perzik of mintgroen of misschien paars. Niet helemaal, maar kleine plukjes of stukjes. Na een aantal keer douchen, of een keertje zwemmen, is het er toch weer uit. Het ziet er ook zo vrolijk uit, al die kleurtjes.
  17. GEOCACHEN
    Ik las hier een aantal jaar geleden over en wil dit altijd nog eens doen, Geocachen. Dat ga je op zoek naar bepaalde cashes die over de hele wereld verspreid liggen, dus ook gewoon bij jou in de buurt. Met behulp van coördinaten kun je gaan zoeken. Zeker ook leuk om met je kinderen te doen.
  18. PICKNICKEN
    Maak allemaal lekkere kleine hapjes (of knikker alles zo in een tas en maak het op locatie) en ga naar een leuke weide toe. Leuk om te combineren met een wandelen. Lekker de picknickmand mee, of gewoon een leuke tas, papieren bordjes (want plastic is nu eenmaal slechter voor het milieu) en geniet van het lekkere eten, de natuur en elkaar. Neem een frisbee mee of doe verstoppertje. Spelletjes spelen in de buitenlucht is altijd leuk om te doen. Dus maak een mooie foto van je uitgestalde eten op je kleedje voor op je Instagram (doen we allemaal) en leg dan die mobiel weg en geniet.
  19. HUT IN DE TUIN
    Je hebt ze vast, oude lakens. Heb je ze niet voor een heeeeel klein prijsje kun je ze vast vinden bij de kringloop, even wassen en voor deze toepassing zijn ze helemaal goed. Je gaat er namelijk een hut van bouwen. Gewoon in de tuin. Met touwen en een waslijn kom je al een heel eind en je kinderen zullen vast nog veel meer ideeën hebben hoe ze dit het beste kunnen doen.
  20. STOEPKRIJTEN
    Dit is zo leuk om te doen. Mijn kinderen vinden het nog steeds leuk. Om het een beetje meer uitdagend te maken kun je proberen een 3D tekening te maken om er vervolgens gave foto’s mee te maken.
  21. SPEURTOCHT
    Speurtochten zijn altijd leuk. Je kan hem simpel zelf maken door te werken met foto’s, omschrijvingen of coördinaten. Je kan het maken als je kinderen er een dagje niet zijn. Of je doet het samen met een aantal ouders en maakt een grotere. Zelfs met stoepkrijt kun je pijlen op de grond tekenen. Dan vertrek je een half uurtje eerder en eindig je bij de ijssalon of bij de speeltuin.
  22. CHALLENGES
    Op Instagram zijn er genoeg uitdagingen te vinden. Een daily drawing challenge, een zomerchallenge of iets anders. Daag jezelf uit voor een week of een maand en toon je progress. Eet vier weken lang vega, geen suiker of iets anders. Of je zoekt diverse challenges op op youtube en gaat die doen.
  23. MAGDAG
    Lily wilt graag een magdag. Een dag waarop alles mag. Waarop ze niets hoeven te vragen, en alles mogen (wel binnen veiligheidsnormen, als ze het dak af willen springen met een paraplu zou ik ze toch even stoppen). Zij kiezen het eten, de activiteit en al.
  24. FOTOSHOOT
    Je kunt ook je eigen fotoshoot houden. In een weide vol met bloemen of op een andere gave plek. Leuk ook om te combineren met bijvoorbeeld een fotografie challenge of om ze snel te laten ontwikkelen en een heel collageboek te maken met de zomerfoto’s. Een collageboek maken is sowieso leuk om te doen als de zomer ten einde komt. Nog eventjes alle leuke momenten herbeleven.
  25. VIER DE ZOMER
    Dat is het allerbelangrijkste. Of je nu aan de riviere zit, of gewoon in tuinesie, geniet ervan. We hebben maar een aantal zomers met de kinderen voor ze met zijn allen in een bus richting Salou gaan of naar Chersonisos, ik wil daar in ieder geval optimaal van genieten.

De hormonen voorbij

Je bent zwanger en alle hormonen gieren door je lijf. Je hebt het lichamelijk zwaar en het is vaak toch heel anders dan je je had voorgesteld. Het liefste wilde je gewoon in bed liggen met je benen omhoog tegen het vocht. De kleinste beweging geeft al een harde buik en je ziet het allemaal niet meer zitten. Je slaapt niet door rug, been of bekkenpijn en hebt bij een glas melk nog zuuraanvallen. “jij koos hiervoor” verteld je iemand. “Je bent zwanger, niet ziek.” zegt een ander. “Stel je niet zo aan, ik zou het graag allemaal overnemen. Je moet blij zijn dat je kinderen kunt krijgen.” Zegt een derde. Het spookt allemaal door je hoofd, iedere nacht maar weer tijdens die vele lange slapeloze nachten. Je wilt zo graag je hele huis poetsen. Mijmerend al die babykleertjes strijken nadat je ze heerlijk dagdromend op het droogrek hebt gehangen, maar ook dat lukt niet. Heel frustrerend moet je je partner vragen om het doen. Die doet het heel anders dan jij in gedachte had, dag dagdroom. Andere blijven zich opdringen om te helpen, maar je wilt helemaal geen hulp. Je wilt het gewoon zelf doen. Je had een heel plan voor je, een hele droom hoe deze zwangerschap eruit ging zien en er niets van gekomen. Je mag er niet een verdrietig of boos om zijn. Dan stel je je aan, of moet je niet zo aan je hormonen toegeven.

Tijdens de zwangerschap moet je ook een plan maken voor je bevalling. Die enge bevalling waar je zo tegenop kijkt. Je wilt heel graag die nare zwangerschap achter je laten en je kindje in je armen houden, maar die bevalling. Die komt er eerst nog aan. Je leest er van alles over, je vraagt om informatie en om ervaring. Dan krijg je vaak bij die hele ervaringsverhalen ook nog opdringerige dingen verteld die je allemaal wel of niet moet doen tijdens je bevalling. Op een gegeven moment weet je niet meer of je juist wel of geen pijnstilling wilt en al helemaal niet meer of je thuis of in het ziekenhuis wilt bevalling. Iedereen heeft een horrorverhaal wat ze graag delen “Tja, je kunt maar beter weten dat dit ook kan gebeuren” en een mening die graag opdringen “Ik vind pijnstillers echt onzin, zoveel pijn doet het helemaal niet”. Je kijkt nu niet meer enkel tegen de bevalling op, maar bent er zelfs een beetje bang voor. Daarnaast zit je vol met sociale verwachtingen die een behoorlijke druk op je leggen. “Ach stel je niet zo aan, hij moet er toch uit. Er is er nog nooit eentje blijven zitten. Het zijn je hormonen maar.”

Het is midden in de nacht. Je hebt het warm, kan geen houding vinden en absoluut niet slapen. Dan voel je het opeens. Een wee. Je bent meteen nog wakkerder en gaat aan je buik voelen. Zo stil mogelijk liggend probeer je het op te merken. Een kwartiertje later krijg je er nog een. Yes, denk je, het begint. ZO krijg je er nog 5 of 6 over de komende twee uur en dan stopt het. Oh, oefenweeën. Vervelend, maar normaal. De komende twee weken gebeurd dit af en aan iedere dag en nacht. Soms zijn ze heviger en komen ze sneller, maar iedere keer weer ebben ze weer weg. Bij de controle bij je verloskundige vertel je erover. Ze stellen voor je te strippen. Je gaat met billen bloot en benen wijd terwijl zij probeert in je te porren. Handen onder je billen, tanden op elkaar. “Je hebt nog een te lange baarmoedermond”. Teleurgesteld lig je de rest van de dag op de bank met harde buiken en voorweeën tot en met. “Het gebeurt toch echt pas als het gebeurt.” Hoor je dan. Ondertussen ben je lichamelijk en emotioneel helemaal uitgeput.

Tot die nacht dat het dan eindelijk begint. Je bevalling. Je partner (die veel te laks reageert op alles) geef je even op zijn donder, pakt je nette vooraf ingepakte vluchtkoffertje en gaat richting ziekenhuis. Ook al wilde niet vaak getoucheerd worden, hup die onderbroek uit, benen wijd, vuisten onder je billen en dan gaan ze. Je krijgt een wee en wilt het uitschreeuwen van de pijn. “Niet zo aanstellen hé mevrouwtje” Zegt de mannelijke gynaecoloog die net onder het mom van kijken hoever je al bent Je even flink mishandeld heeft van onder. De centimeters schieten niet op en je weeën zijn niet weg te puffen. Je vraagt om pijnstilling. Je verwachte dat je het ook direct zou krijgen. Ze zien toch hoeveel pijn je hebt. Ze doen moeilijk. Eerst een infuus met vocht prikken. En dat willen ze net doen iedere keer als jij een wee krijgt. Tot vijf keer toe tot jij je afvraagt of ze het er echt om doen. Ze gaan je vliezen breken, dat versnelt alles een beetje. Met een lange stok porren ze je baarmoeder in terwijl je daar schreeuwend ligt van de pijn. Je water breekt en in alle commotie moet je erbij plassen ook nog, iets waar ze dan een beetje boos om worden. Je ligt niet goed, maar moet nu eenmaal blijven liggen voor de zenders. Je voelt persdrang en geeft dit aan. Op hun elfendertigst gaan ze eens kijken. Niets ligt klaar en je persen gaat zo snel dat je van voor tot achter helemaal uitscheurt. “Ik wilde net gaan knippen” zeggen ze dan. Of ze knippen tijdens een wee “want dan voel je het niet” en schreeuwt het uit van de pijn die je duidelijk wel degelijk voelt. Na de bevalling zetten ze een aantal spuiten in je benen zonder echt duidelijk te zeggen waar ze voor zijn, of te vragen of je dat wil, en niet lang daarna gaat iedereen weg. Je partner gaat telefoontjes plegen en jij ligt daar met je baby op je borst. Je voelt het bloed en de stolsel uit je gehavende poes komen en wilt niet anders doen dan huilen.

De eerste nacht slaap je niet. De adrenaline baant zich nog steeds een weg door je lijf en je wilt geen seconde missen van je kindje. Je kleine baby, die iedere keer als hij niet bij je ligt begint te huilen. Je kan het niet over je hart verkrijgen hem in zijn eigen bedje te leggen. Bang dat er iets gebeurd blijf je de eerste paar nachten over hem waken.
De kraamhulp snapt je niet. Ze doet het kindje in bad, terwijl jij dat graag had willen doen, niet enkel mee kijken. Ze leert je half half hoe je borstvoeding moet geven, iets wat je heel graag wilde doen, maar totaal niet lukt. Ze is bezig met het huishouden terwijl jij in je bed ligt te creperen van de pijn. Je hechtingen trekken, of zijn zelfs ontstoken je gaat in een badje met soda zitten. Voorzichtig kijk je eens met spiegeltje en moet huilen van de ravage die zich daar afspeelt. Vol afgrijzen leg het spiegeltje weer weg.
Iedereen wilt komen kijken terwijl jij het liefste die eerste week echt wilt bijkomen. Bezoek is iets wat later wel kan komen. Helaas snapt je partner dat niet en nodigt iedereen uit. Mensen staan zomaar op de stoep en bij het vertellen dat je eigenlijk te moe bent dringen ze zich toch naar binnen onder het mom van niet lang willen blijven. Niemand in je kasten willende geef je ze uit beleefdheid maar koffie en beschuit, je weet als je niet doet krijg je het terug te horen. “We mochten niet eens naar binnen!” “We kregen niet eens koffie of beschuit”. Dat is dan altijd net als je partner aan het douchen is en als de kraamzorg net weg is. Je baby huilt en je geeft aan dat je moet voeden. Iets wat al niet goed lukt en waar je de blaren van op je tepel hebt staan. “Oh het stoort mij niet hoor” Krijg je terug. Bij het zeggen dat je het toch echt liever alleen doet krijg je een verontwaardigde blik en gaan mensen beledigd weg.

Na de eerste twee kraamweken wil je eigenlijk weer eens een routine in je leven gaan brengen. Je nachten zijn gebroken en tijdens de dutjes van je baby probeer je war in het huishouden te doen. Tussendoor komt er af en aan kraambezoek die je kleine spruit willen bewonderen (en aanraken). Sommige komen onverwachts, sommige komen veel te laat of veel te vroeg. Je zegt er iets van, maar krijg alleen terug dat je last hebt van je hormonen en je niet zo aan moet stellen. Mensen worden zelfs boos op je. Je bent onredelijk en niet mee te praten op dit moment. Je slaapt bijna niet meer en als je slaapt lig je half te waken of je je baby niet hoort en de rest van de tijd droom je over je bevalling. Je krijgt het niet helemaal verwerkt. Nachten lang huil je. Je huilt om je zwangerschap die niet verliep hoe je dat voor je gezien had, je huilt om je bevalling, hoeveel pijn dat het allemaal deed, hoe ongevoelig mensen waren voor jouw pijn en verdriet. Je knuffelt je kindje hard en beloofd hem dat je er alles aan zou doen om hem te beschermen.
Tijdens bezoek geef je je kindje niet graag af. Bij de eerste kik neem je hem al terug en het liefst zou je helemaal geen bezoek meer krijgen. Ze snappen het toch niet allemaal. “Je hormonen maken je onredelijk.” Je kan er helemaal niet meer tegen en wilt er iets aan gaan doen.
Jij voelde het al langer aankomen, maar gaat naar de huisarts. “Je hebt een postnatale depressie”

Hoewel hormonen slechts een klein deel zijn van de oorzaak van een postnatale depressie blijven mensen hier vaak op vasthangen. In sommige gevallen wordt het zelfs een klein afschuifmiddel. Ze kijken niet meer naar waarom jij zo reageerde, of dat de fout bij hun lag, nee. Jij hebt een postnatale depressie dus daar ligt het dan aan.
Toch zijn de oorzaken van een PND veel omvangrijker dan hormonen alleen. Hoe je je voelt, hoe veel je slaapt, je lichamelijk staat, maar zeker ook sociale verwachtingen zijn net zo’n grote boosdoeners. Je hormonen zorgen er enkel voor dat al het gevoel wordt versterkt. Ik zeg altijd tegen mijzelf dat een goede kraamhulp geen pnd kan voorkomen, maar een slechte er wel aan kan meehelpen een te krijgen. Kijken naar de kraamvrouw is niet voldoende, soms moet er ook gekeken worden naar de omgeving.
Druk van ouders, broers en zussen, vrienden en overige familieleden spelen zeker een grote rol.
Hoe heb jij je bevalling beleefd, was het wat jij je voorstelde of zijn er dingen gebeurd die je helemaal niet wilde? Een bevalling kan zeer traumatisch zijn. Ik weet er zelf alles van. Er wordt alleen zo weinig over gepraat. Het wordt weggewuifd. Een bevalling doet pijn en is niet leuk, maar met deze mindset ondermijn je het gevoel van de kraamvrouw en wordt het ook gewoon nooit beter. Een traumatische bevalling kan zeker lijden tot een PND. Je hebt een hele nare ervaring gehad die je niet verwerkt krijgt en je wilt je kindje daarvan beschermen. Nog erger is als je je kindje er de schuld van geeft. Zonder je kindje was het allemaal nooit gebeurd. Dat is wat er gebeurd als vrouwen niet omkijken naar hun kindje. Vaak krijgen ze dan de wind van voren door de maatschappij ook nog.

Wat is dan de oorzaak van een PND? Het is een combinatie van. Een combinatie van slecht slapen, slechte ervaringen en hormonen, maar zeker ook door sociale druk en opmerkingen die gemaakt worden tegen de zwangere, bevallende of kraamvrouw. Toch wordt dit laatste het minste uitgesproken. Het is immers makkelijker de schuld af te schuiven dan te denken dat je zelf je ook gewoon niet netjes hebt gedragen. Bovenstaand verhaal is een combinatie van mijn eigen 4 bevallingen. Ik heb de Hij vorm gebruikt als uniform iets, niet om aan te duiden dat dit de bevalling of kraamweek van Link was, maar ook deze zit er zeker bij.

Zit je momenteel, net als ik, in een postnatale depressie of herken je je in bovenstaand verhaal, dan raad ik je aan hulp te zoeken. Het belangrijkste om te weten is, dit is niet jouw schuld. Dit ligt niet aan jou, en ook niet enkel aan je hormonen (als dat zo was spoten ze er wel wat andere hormonen in en was je er van af). Praat met mensen. Het helpt!

4 weken vega

In een eerder blog kon je alles al lezen over hoe ik mijn gezin en huishouden een beetje groener wil maken. (blog gemist? klik hier) Een van de dingen in huis waar je echt het milieu mee kunt helpen is het laten van vlees. Klinkt wellicht een beetje vreemd in de oren, maar de hele vleesindustrie is een van de grootste milieuvervuilers die we hebben. Daarbij, denk eens aan al die dieren. Dieren met gevoel, die opgesloten zitten. Machines als moeder, nooit gras onder hun voeten, dag en nacht binnen, opgesloten tot ze geslacht worden, wat ook niet zachtzinnig is. Diervriendelijke vleesproducten bestaan nu eenmaal niet, hoeveel sterren ze er ook op plakken. Ik ben eerder als eens vegetarisch geweest. Een heel jaar lang at geen vlees, kaas en kocht geen lederproducten. Al een hele tijd zijn we in huis flexitariër. We eten wel vlees, maar lang niet elke dag. Ik ging voor 70% vega. Toch wilde ik net iets meer. Ik kwam het e-book van Roos Houwer tegen. 4 weken vega. En dat viel niet helemaal tegen.

Het boek begint met een introductie van de schrijfster. Waarom zij gestopt was met eten van vlees. Hierna volgt een deel informatie over waarom het eten van vlees beter is voor mens en milieu. De informatie is goed uitgezocht en je kunt zelf in de bronnenlijst de informatie nog eens uitgebreider nalopen. Zo wordt het eten van geen vlees meer echt een bewuste keuze.

He boekje is opgedeeld in 4 gedeeltes. De vier weken voor het vega eten. Het handige ervan is dat er een gehele weekplanning is, met boodschappenlijstje al klaar voor je. Je hoeft het enkel over te schrijven of van achter je schermpje te bestellen om thuis bezorgd te krijgen. Hierbij moet je alleen opletten dat de recepten geschreven zijn voor 2 personen. Wij verdubbelen dus alle ingrediënten. Wat ik zelf prettig vind aan de vooraf opgeschreven weken, je hoeft niet na te denken wat je gaat eten. Het is gebalanceerd met de ene dag pasta en de dag erna rijst.

Wat mij direct opviel de eerste week was dat er weinig tot geen vleesvervangers worden gebruikt. Geen vega burgers of iets dergelijks, maar gewoon echt veel groenten. Wel wordt er erg veel gebruik gemaakt van kaas. Feta komt de eerste week veel voor. Niet dat dit betekend dat je dit ook 3 maal moet kopen. Het is zo afgestemd dat je juist je hoeveelheden opmaakt door de week heen. Dat is het geheim achter de maaltijdplanning, wat ook in het e-book wordt uitgelegd. Zo gebruik je in week 2 van een bloemkool de roosjes op dinsdag en de stronk op donderdag. Je draagt dus niet enkel bij aan een beter milieu door het minder eten van vlees, maar ook door minder afval te produceren.

De eerste week viel ons reuze mee. Je mist bij veel gerechten het vlees ook helemaal niet. Misschien omdat ik eerder ook al geen vlees toevoegde aan bepaalde recepten, maar toch merken wij geen verschil. Het is natuurlijk ook niet je eigen spaghetti die je ineens zonder gehakt moet eten, maar een heel nieuw recept, met een hele nieuwe smaak waarbij je nooit vlees hebt gegeten en het dus ook niet mist.

De kinderen vonden het maar niks. In eerste instantie dan. Mijn puberende dochter zei dat ze vlees nodig had. Hamburgers zijn een essentieel onderdeel van het leven, als het ware. Op donderdag was ze om. De groene curry die op deze dag gepland staat mag ik vaker maken voor haar. De bami van dinsdag was lekkerder dan die wat we normaal gesproken eten en de tomatenrisotto ging helemaal op.

De recepten zelf zijn het enige minpuntje aan het boek. Ze zijn niet geschreven voor beginnende koks. Je merkt dat de schrijfster zelf de recepten heel goed kent en ze op gevoel heeft geschreven. Een handjevol hier, een beetje daar. Niet helemaal “hufter-proof” zeg maar. Voor mensen die echt een recept moeten opvolgen is het een beetje frustrerend puzzelen in het begin. Met mijn eigen ervaring van het opvolgen van receptures zie ik hier natuurlijk vaker foutjes in dan een ander, maar ook mijn vriend (die dus een soort van voorgaande mens is) viel het op. Toch lukt het ons beide om een lekker gerecht op tafel te zetten.

Vlees is niet alleen slecht voor het milieu het zijn ook veel weightwatchers punten (jaja, daar zijn we ook mee bezig). Veel groenten is goed voor als je een dieet volgt. Het enige nadeel is dan de creme fraiche die erin wordt gestopt of de feta die erop wordt gestrooid. Toch is dit makkelijk te behelpen door deze producten te vervangen met light producten. Alle gerechten zijn op die manier zeer zeker dieet-proof. En ik denk dat als je een beetje wilt afvallen dit boekje je daar zeker mee kunt helpen.

Benieuwd naar het e-book? Via deze link kom je terecht op de website van 4 weken vega. Je vind hier onder andere inspiratie, blogposts met nog meer lekkere vega recepten en kun je het e-book zelf kopen. Speciaal voor jullie heb ik ook nog een extraatje. Met de code COCKTAILS krijg jij als lezer speciaal E10 korting op de aanschaf van het e-book. Het kost dan nog enkel 12,45 wat dit boek toch echt meer dan waard is.