It’s not easy to be green

Groen zijn. Het is hartstikke hip en trendy. Overal zie je vegan insta food vloggers voorbij komen en steeds vaker is groen het sleutelwoord. Voor onze aarde zorgen en bezorgt zijn is al lang geen geitenwollensokkers activiteit meer. Groen en natuur zijn helemaal in volgens velen. De flow besteedde er vorige maand er zelf een hele special aan (nu is dat wel typisch voor het blad), maar ook andere zijn er steeds meer mee bezig.

Het is een ontmoedigend iets. Zorgen voor de natuur. Het lijkt zo nietig, terwijl het dat juist niet is. Je hoort zo vaak dat anderen er maar eens mee moeten gaan beginnen, want “als die en die landen niet mee doen, maakt het niet uit wat wij doen.” Toch is dit verre van waar. We zagen allemaal hoe de natuur opbloeide vorige maand toen wij met zijn allen in onze intelligente lockdown zaten. Dagvlinders en bijen in Nederland zijn net zo goed verdwenen als in andere landen, dus het wel degelijk van belang dat ook wij er iets aan gaan doen.

Tijdens mijn studie heb ik veel met materialen gewerkt waar een herbruikbaarheids- toepassing voor wordt gezocht. Denk hierbij aan kunststoffen, rubbers van autobanden, maar ook aan andere dingen. Je ziet het niet, en je leest er ook niet iedere dag over, maar er zijn echt heel veel bedrijven bezig met hun milieu cirkel. Er wordt veel gekeken naar de carbon foodprint, en sustainability is een woord wat ze graag in beurzen groots laten zien. Want als zij eindproducten kunnen recyclen, is dit (naast dat goed is voor onze aarde) ook een hele goedkope bron van basismaterialen. Als je hoort dat de plastic die wij scheiden maar op een hoop wordt gegooid lijkt het zo onzinnig om het te blijven scheiden. Toch worden deze zakken óók gebruikt om dus te mee experimenteren. Ze worden niet allemaal op een grote hoop gegooid. En steeds meer bedrijven willen hiermee aan de slag gaan. Dus het scheiden heeft wel zeker zin.

Ik stond laatst te douchen en keek rond. Ik ben gek op Rituals en zag dus ook van meerdere geurtjes diverse flesjes, potjes en tubes in de douche staan. Met 6 personen in het huis, en met iedereen zijn eigen douchegel of shampoo, kun jij je best wel voorstellen hoeveel flessen er zich in onze badkamer bevinden. Wasmiddel, verpakkingen van luiers en billendoekjes, tubes mayonaise, kuipjes boter en nog van alles wat. In ons huishouden hebben wij tweewekelijks een pmd zak op 6 aan de stoep staan. Dat is ontzettend veel. Zeker als het dan straks ook nog eens op een hoop wordt gegooid. Toch wil ook ik minder afval gaan produceren en ons huis wat groener maken.

Wij nemen groene stroom af (doe ik al jaren). Ik snap dat er geen groene stroom door ons stopcontact komt. Het heeft te maken met de hoeveelheid energie die opgewekt moet worden. Hoe meer mensen groene stroom kiezen, hoe minder “grijze” er wordt opgewekt en hoe meer er wordt geïnvesteerd in die groenere stroom. Ik ben dan ook een voorstander van windmolenparken. Is het een vervuiling van het uitzicht? Persoonlijk vind ik ze er niet lelijk uitzien. Ik zou het landschap zonder bomen, vanuit getinte ramen tegen de schadelijke zon bij het gebrek aan ozonlaag zonder dieren er slechter uit vinden zien. Want dat is nu eenmaal het alternatief. Zonnepanelen is iets waar ik wel voor open sta, maar hoe lang gaan die mee? En wat gebeurd er met de panelen die niet meer goed zijn? Nog meer plastic voor op de hoop? Ik vraag me dus af op het een het andere opheft. Zoiets als papieren vs katoenen zakdoeken. Na intensief gebruik heb je pas na 30 jaar verschil dat de katoenen zakdoeken beter zijn voor milieu. Moet je wel 30 jaar lang dezelfde gebruiken. Het maken en wassen van de zakdoeken zijn vrijwel net schadelijk als het maken en weggooien van papieren zakdoekjes. Dit is neit met alles zo trouwens.

Wij eten niet iedere dag vlees. Dat doen wij bewust. Flexitarisch noemen ze dat. Ik wil gaan naar 70% vleesloos. Wij waren hier supergoed naar op weg, maar op een gegeven moment zakte het een beetje in. Tijd om het er weer eens op te gaan letten dus. 70% maakt dat echt zoveel verschil? 1 kilo vlees eten staat ongeveer gelijk aan 180 Km autorijden qua vervuiling. Jeejtje, dat is best veel, ik dacht het ook ja toen ik het las. Nu eten wij geen kilo vlees per dag, maar wel per twee a drie dagen als we dit altijd zouden eten. Stel wel rijden dan 500 Km per week. en we brengen dat terug naar 100. Dat lijkt ineens veel meer verschil te maken. en stel niet alleen wij doen dat, maar jij ook. Dan besparen we al 800 Km per week met zijn tweeën. Super goed bezig dus!

Terug naar de douche. Wij gebruiken ongeveer 1 fles shampoo per 2 a 3 weken. Dat zijn er 20 tot 25 per jaar ongeveer. Als alles op een grote wordt gegooid, zijn 20 flessen veel? Het lijkt bijna van niet. Toch heb ik ze weg gehaald uit onze berg. Ik vond namelijk de happy soap (hier ga ik nog een review over schrijven) dat is shampoo in een tabletvorm zoals zeep, maar het gebruik is voor de rest hetzelfde.

Flesjes en pakjes voor school worden vervangen door een drinkbeker die jaren mee kan gaan. Valt de dop kapot? Wist je dat je bij veel fabrikanten ook losse doppen kunt halen?
Wij gebruiken al jaren geen boterhamzakjes meer. Iedere dag nemen de kinderen een broodtrommel bij. Ik heb een aantal jaren geïnvesteerd in de net iets duurdere variant, maar die gaan dan wel veel en veel langer mee.
Zakjes die we thuis gebruiken? Ja die hebben we. Ziplock zakje. ik draai ze binnenstebuiten, was ze af en herbruik ze. Super makkelijk om te doen.
We hebben eens in de week een restjesavond. Is er niet veel over van die week? Dan halen we een zak frites of een stokbrood nog voor erbij. Voedsel weggooien is altijd zo zonde.

Het lastige blijft echt de supermarkt. Het lijkt wel alsof ze de laatste jaren juist meer en meer plastic zijn gaan gebruiken. Alles zit voorverpakt. Groenten, fruit, vlees. Het geeft niet alleen een enorme berg plastic afval, maar ook nog eens voedselverspilling. Je bent genoodzaakt een hele kilo appels te kopen, vlees zit vaak vanaf twee verpakt wat onhandig is als je in je eentje bent, en ook boterhambeleg is voorverpakt.
Alles om het ons zo makkelijk mogelijk te maken.
Toch zou ik het fijner vinden als ik kon zeggen of ik 4 of 6 of 10 appels wil. Misschien komt dit ooit nog terug. Ik hoop het.
Je kunt het ook direct bij de boer gaan halen, dat is waar. Op de fiets, dat dan wel. Anders heb je er nog niets aan.

Hoe klein dan ook, ook jij kunt met jouw gezin net een beetje milieuvriendelijker worden. En dat hoeft niet meteen en ook niet helemaal. Het gaat om die grote hoop en ieder klein beetje eraf is dus een klein beetje eraf. Niet wijzen naar andere, maar gewoon echt bij jezelf beginnen.
Bio-cotton, duurzame kleding, minder vlees of zuivel, minder met de auto, minder wegwerp producten en gaan voor de duurzame variant. Dat zijn al kleine stapjes die wij gewoon met zijn allen thuis kunnen gaan zetten.

Wij gaan voor groener, jullie ook?

Een gedachte over “It’s not easy to be green

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.