Apekooien in Monkeytown

“Link wilt naar Monkeytown.” Zo maakte ik Yorick afgelopen zondag wakker rond half tien. Hij mocht eigenlijk uitslapen, maar ik had op de een of andere manier ineens een brainfart gekregen om iets te gaan doen. Ik had energie en ik had er zin in. Nu ben ik wel enigszins geïnfluenced door Instagram. Ik had al vaker leuke posts en stories voorbij zien komen over deze plekken en wilde graag eens meedoen met de meute. “Mijn persoonlijke hel.” Zo noemde ik deze lokale krijspaleizen. Niet dat ik er in veel of vaak ben geweest, maar een aantal zijn toch echt verschrikkelijk. Van die plastic tuinstoeltjes, die je met mijn gewicht niet helemaal vertrouwt, en overal krijsende kinderen en nog harde krijsende moeders. Verschrikkelijk vind ik het. Vandaar dat ik op jullie posts en stories zo aangenaam verrast was. Het leek er wel een beetje rustig. Dus vol goede moed begon ik aan dit avontuur.

Ik zocht eerst op de website naar de openingstijden (snel gevonden) en de entreeprijzen (onvindbaar). Ik kon echt nergens op de website zien hoe duur dat kreng was en heb uiteindelijk via google de prijs van een monkeytown op een andere locatie gevonden. De hele website schrok me eerlijk gezegd een beetje af. Het menuknopje deed het niet, je kon alleen naar beneden scrollen en het filmpje op de voorpagina ging over de komende opening in 2017. Niet up to date dus. Ik liet me echter niet afschrikken en wilde er toch echt naar toe. Lily was bij het zien van het filmpje wel enthousiast. Ze had er reclames over gezien en die zag er toch echt stommer uit. Door de reclames wilde ze in eerste niet gaan, maar door de website wel. Verouderd, maar dus wel effectief. Zoey was niet over te halen en bleef thuis op haar telefoon spelen en donals ducks lezen. Ze deed zelfs de afwas. (ja ik was ook in shock)

De locatie kende ik al een beetje. Er zijn meerdere sportgelegenheden in de buurt van een grote parkeerplek. Denk dat als je er nog nooit bent geweest je denkt dat dit hem niet gaat worden, maar het is maar een parkeerplek. We kwamen binnen en link rende meteen de gang door. Tot hij schrok van een enorme kunststoffen krokodil en weer terug rende. We betaalde de entree (E7,95 per kind, volwassenen zijn gratis) en zochten een plekje. Schoenen uit (ik had speciaal voor de gelegenheid mijn Pilea sokken van Studio Inktvis aangetrokken) en rennen maar. En dat deed Link wel. We waren rond half elf/elf uur aangekomen en het was er niet super druk. Je had nissen met bakken en tafel met stoelen. Leren comfortabele banken en stoelen. Oh wat een luxe. Minder luxe zijn dan weer die posters die overal ophangen dat eigen eten en drinken niet is toegestaan. Met die entreeprijs had ik dat ik eigenlijk wel verwacht. Was ook nergens op de website te lezen, dus een beetje een bummer.

Het gehele monkeytown was kleiner dan ik had verwacht. Het bestond uit een groot klimtoestel met verschillende glijbanen (3) voor kinderen van 4 tot 12 en een klein hoekje met klimtoestelletje en glijbaantje voor de kleintjes. Bij beide klimtoestellen waren een ballenbak aanwezig. Boven de 12 jaar kon je er niets doen. Beetje vreemd aangezien je tot je 18de entree moet betalen. Ik snap dat je 18 moet zijn om als begeleiding mee te gaan, en dat deze verplicht is, maar stel je bent 17 jarige stagiaire en je BSO gaat er heen, of je KDV dan moeten die gewoon voor je betalen. Vreemd idee. De klimtoestellen, in tegenstelling tot de website en buitenlocatie, zagen er netjes en goed onderhouden uit. Het oogde er in eerste instantie zelfs schoon. Naarmate de tijd verstreek werd de vloer steeds viezer (ook omdat mensen hun kinderen in de toestellen laten eten terwijl dit niet mag) en ik vroeg me af of ze die echt iedere dag deden poetsen, aangezien het eerder echt schoon was.

Link rende de hele tijd rondjes en klom overal op. lekker druk doen in de ballenbak, bouwen met schuimblokken en van de glijbaan af samen met mama. Tot hij de auto’s zag. Die dingen waar je in kunt rijden. Als echte autofanaat waren deze reuze interessant. Jammer dat je er voor moest betalen. Zeker gezien de vrij hoge prijs voor enkel een klimtoestel. Lily had de grootste lol op de trampoline. Zeker toen haar broertje erbij kwam. Hoewel ze al 10 is, vond Lily het er erg leuk. Ze gilde toen ze de steile glijbaan af ging en maakte echt grote lol. Ze wilde graag lasergamen, alleen dit was nog niet open. Ging pas om 13:00 open. Beetje jammer. Stond ook weer niet op de website dat dit afwijkende openingstijden had. Zeker aangezien we niet de hele dag konden blijven, Link doet nog steeds dutjes.

We namen even pauze. Link kreeg zijn meegebrachte roosvicee en koekjes, Yorick en ik namen een koffie en Lily kreeg een slush puppie. De koffie was echt DE cappuccino. 3,25 is wel echt een hogere prijs voor een gewone cappuccino en we waren met zijn drieën 9 euro kwijt aan drinken. Snap dat je geld wilt verdienen, maar om de prijs zo hoog te maken en mensen niets zelf mee laten nemen is een beetje overdreven. De bediening was sloom en het vergat tot 3 maal toe onze order. Yup, 2 cappuccino en een medium slush puppy (rood en blauw) is lastig te onthouden. Suiker, koekjes en lepels moesten we zelf pakken en ik moest vragen voor een dienblad. Ik was overigens de enigste klant aan de bar, dus aan de drukte lag het niet. Yorick is zo iemand die nooit ergens iets hoeft te nemen, ik vind dat altijd leuk om te doen. Naast ond zat een koppel die zelf iets namen, maar waar de kinderen niets van kregen. Vind ik dan zo zielig. Ok, niet niks, ze kregen een kan ranja. Maar de vader vroeg wat hij moest halen en het meisje (dik en onverzorgd haar) antwoordde met ik wil cola. “Ik wil, Ik wil? Jij hebt niks te willen. Je kunt iets krijgen, maar zeker geen cola. Dat drink IK hier nog niet met die prijzen”. Beet hij haar snauwend terug. Man, het is maar je kind waar je het tegen hebt he. Nu ben ik zo iemand die liever omkomt van de honger dan haar kinderen iets moet ontzeggen, dus als ik zo iets hoor dan raakt me dat een beetje. Ik snap het wel een beetje hoor. Geld uitgeven is niet voor iedereen even makkelijk. Zeker niet als je met 4 kinderen bent (wat zij ook waren). De entree is dan echt prijzig en als je voor iedereen iets te drinken moet doen zijn als je extra’s na een dag al op. Daarom snap ik de hoge prijzen ook niet in combinatie met niets zelf meenemen. Mensen die iets kopen doen dat sowieso al. Die hebben daar het geld voor en nemen echt hun boterhammen niet mee. En mensen die zelf eten meenemen kopen toch niets, is alleen sneu voor hun kinderen.

Na dik 2 uurtjes rond te hebben gerend was Linkie totaal gesloopt en was het echt tijd voor zijn dutje. Hij had het er echt naar zijn zin gehad. Lily trouwens ook. Ze wilde eigenlijk nog niet naar huis gaan. Ze vond het ook echt jammer dat ze het lasergamen nog niet had kunnen doen, maar we moesten nu eenmaal naar huis. Mama was ook totaal op. Ik heb zelfs een beetje meegeklauterd met Link en had mijn stappendoel voor die dag wel gehaald met achter dat kleine mannetje aan rennen. Ook Yorick vond het een geslaagde ochtend. Zeker voor herhaling vatbaar. Alleen dan na het dutje denk ik. Hoewel, toen wij weg gingen het wel echt drukker begon te worden. Dus ik denk dat je, wil je niet in de topdrukte zitten, of in de ochtend moet gaan, of later op de dag. Wij gaan in ieder geval nog eens een keertje terug.

Met zijn tweeën in de ballenbak

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.