Het bureau

Ik had een tijdje geleden een aantal leuke vragen op mijn instagram stories staan. Waar zit meer suiker in, in vossenbessenjam of in Roosvicee. De meningen hierover waren verdeeld en terecht want de een bevat 57% suiker en de ander 56%. Daarna ging mijn vraag verder, dit maal met de vraag of er meer suiker in ranja of in roosvicee zit. Het merendeel (80% ongeveer) koos voor ranja. Helaas hadden deze mensen het allemaal fout. In ranja zit maar 6,8% suiker. Dat was even schrikken. We krijgen zo vaak te horen dat het een bom van suiker is. Dat is het ook, maar in roosvicee zit meer. “maar dat zijn fruitsuikers en dus beter”zegt men dan. Ook niet waar. In fruitsuiker en in “gewone” suiker zitten zowel fructose en glucose. Je lichaam maakt geen onderscheid hiertussen. In de roosvicee zitten wel meer vitamientjes die kleine kindjes nodig hebben. Daarom wordt het aanbevolen aan dreumesjes. Daarbij zit in babymelk ongeveer evenveel suiker. Het gaat niet alleen om de hoeveelheid suiker, maar om de voedingswaarde van het hele product wat bij roosvicee beter is dan bij ranja.

Het is een beetje een lange inleiding in waar ik naartoe wilde. Het lijkt nu heel erg op een voedingsblog en dat is niet waar ik naar toe wilde gaan. Ik ben er niet om jullie te informeren over verschillende voedingsmiddelen en welke er zijn en welke het beste zijn voor onze prinsjes en prinsesjes. Andere blogs zijn dat trouwens ook niet (ook al denken er sommige van wel). Naar wie kunnen we dan toe gaan met al onze vragen? Juist, het consultatiebureau. Ok, technisch gezien het voedingscentrum. het onafhankelijke overheidsbureau wat gaat over al onze voedingen. Wist je dat er mensen zijn die denken dat het voedingscentrum gesponsord is?

Ik vroeg laatst wat jullie vinden van het bureau. De antwoorden waren nogal uiteenlopend. De een is er alleen met het oudste kindje heen geweest en de rest niet, de ander zegt een pak zout mee te nemen, iemand noemde het het consternatiebureau en weer iemand anders zei niet snappen wat mensen er zo tegen hebben want het valt allemaal wel mee. Ik was zo iemand die zich gruwelijk ergerde aan het bureau. Niet de onderzoeken, maar de bemoeienis. Bij Joni was ik een jonge moeder. Dat is een rode vlag. Ze zien het vaak mis gaan. Ik vond dat belachelijk. Hoe durven deze mensen aan mij te twijfelen? Ik ben de moeder en moeder weet het best. Nu denk ik wel, had ik maar een beetje geluisterd. Had ik maar meer verteld over hoe ik me voelde. Eerlijk zijn en open. Ik was altijd bang dat ze Joni bij me weg zouden halen als ik het niet goed genoeg deed. Dat de kinderbescherming dan ineens op de stoep zou staan. Bij Lily was het nog erger. Er was vaak een vervanger die nogal stug overkwam. Je leeft van de bijstand, dan gaan ze je hele financiële situatie uitvragen. Ze doen dit in principe om je te helpen. Zij weten voor welke potjes je allemaal in aanmerking komt. De meneer in kwestie bracht het echter allemaal verkeerd. Het kwam over als een schooldirecteur die je een standje geeft. Daar zit je als 26-jarige niet op te wachten. Zeker niet als hij nog nooit van een mongolenvlek heeft gehoord en je bijne openlijk beschuldigd van mishandeling. (Een mongolenvlek is een donker blauwkleurige vlek, ovaal, net boven de billen bij baby’s en kleine kinderen tot ongeveer 3 jaar als ze van aziatische afkomst zijn). Had hij in het dossier kunnen lezen.

Tegenwoordig gaan ze anders te werk. Het is niet meer zo dat ze mensen/ouders/verzorgers streng aanspreken. Ze geven advies en aan jou of je het wilt opvolgen of niet. Weten ze alles? Nee natuurlijk niet. Zeker de wijkverpleegkundige niet (ligt overigens ook aan de leeftijd. Als je bepaalde situaties nog nooit heb meegemaakt is het lastiger deze te herkennen. Ervaring is alles). Vaak moet ze het eventjes aan de kinderarts navragen of even opzoeken. Dit kan en dit mag. Toch klagen wij hierover met zijn allen. Mijn huisarts zoekt ook dingen op en vraagt dingen na. Die weet ook niet alles. Mijn neurochirurg vroeg zelfs nog dingen na over mijn nekhernia toentertijd aan zijn hoofd neurochirurgie. Eigenlijk heel normaal dus. Liever dubbelchecken dan het verkeerde advies geven, zeker als het gaat om kleine kindjes.

Het gewicht is een dingetjes. Ja daar zijn ze veel strenger op geworden. Nu moet ik wel toegeven dat ik tegenwoordig veel minder heel dikke kindjes zie dan 5 of 10 jaar geleden. Valt het jullie ook op? Sinds iedereen daar beter op is gaan letten? Scholen, schoolartsen en die stomme bureaus. Horen dat je kindje te dik of te dun is, is nooit leuk als ouder. Je hebt het gevoel dat je hebt gefaald, dat je niet goed voor je kindje hebt gezorgd. dan worden we boos en geven we af op diegene die je juist wilt helpen. “Wat weten die nou, die en die was ook zo en dat is ook goed gekomen?!” Ja dat klopt, maar die en die andere weer niet en daar gaat het ze om. Iedereen kan een uitzondering zijn en het is beter daar op in te spelen dan ervan uit gaan dat het wel goed komt. Soms weten we niet dat wat we eten eigenlijk heel ongezond is. Kijk maar naar de roosvicee. Daar kunnen ze je in begeleiden. Of doorsturen naar een diëtiste. Dat wil niet zeggen dat je niet je best doet, doe je wel, alleen mis je bepaalde informatie waarbij je EN goed je best blijft doen EN net iets beter weet wat gezond en ongezond is.

Ik vind het tegenwoordig juist prettig om naar het bureau te gaan. Dat Link tussen ons in sliep vonden ze geen probleem. Laten huilen is niet iets wat ze tegenwoordig nog als advies geven en ze kijken echt naar de babytjes individueel en wat ze nodig hebben. Ja ze zijn voorstanders van inentingen (ben ik ook) en geven hierover advies. Je hebt trouwens mensen die denken dat ze gesponsord worden door de grote pharma. Geloof je nou werkelijk dat de verpleegkundige die daar zit in haar oude fiat panda zou rijden als ze gesponsord werd? Zij houden daar niks aan over. Ze weten wat er in zit, wat er met de spuiten gebeurd en waar het allemaal van gemaakt is. Maar goed, ieder voor zich. Ik weet niet of ze hier echt problemen van maken. Mocht je het echt niet willen en ze drammen door heb je a. een slecht bureau en b. zou je altijd op zoek kunnen gaan een antroposofisch bureau. (nu heeft niet inenten niets maken met antroposofie, maar mensen die het vrije schoolse volgens doen vaak niet inenten. De antroposofische biologen trouwens weer wel. grappig he?!)

Maar goed. Mijn advies is, ga eens naar dat bureau en bespreek waar je tegenaan loopt. Zeg gewoon eerlijk als je het gevoel hebt dat je bemoeizuchtig of drammerig over komen. Het zijn maar mensen en staan echt open voor opbouwende kritiek en suggesties. Zij willen het beste voor jouw kindje, daar zijn ze voor! (ook al willen wij als mama’s ons beste als beste)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.