En ze sliep voor honderd jaar…

Of gewoon 24 uur. Ook geen kleine prestatie, maar het begint bijna een gewoonte te worden.

Ik ben geen uitslaper. Nooit geweest. Niet gedacht dat ik het zou worden. Ja vroeger, na een avondje op stap gaan, lekker met je brakke hoofd in bed blijven liggen tot een uur of 1 en dan pannekoeken eten (super kater voer). Tot op heden stond ik niet op na half acht, en dat was al erg laat.

Iedere dag ging bij de wekker om half zes. Dag in, dag uit. Door de weekend, in het weekend en in de vakantie. Waarom? Nou ik ben een ochtenddoucher. Simpel. Wil je kunnen douchen voordat je kinderen wakker zijn, dan moet je vroeg op staan. Zeker als je alleen bent. Daarom stond ik iedere vroeg op en was ik om 7 uur al klaar om iedereen wakker te maken.

Naarmate de dames ouder waren veranderde dit. Ze werden zelfstandiger en ik kon iets later opstaan. Nouja, zou je denken. Ik ben in de ochtend een enorme treuzelaar en moet altijd eerst rustig mijn kopje koffie drinken. Dit heb ik nodig om wakker te worden. Gewoon nog eventjes dat soezerige gevoel van slapen vast houden met een blond beker koffie in je handen. Heerlijk toch? De laatste paar jaar heb ik ook nodig om mijn spieren een beetje te laten opstarten.

Tegenwoordig is dit dus anders. Een depressie, een burn-out, lichamelijk veel pijn, medicijnen. Dit alles zorgt er voor dat ik moe ben. Echt moe. Niet van die, je-hebt-hard-gewerkt-dus-nu-ben-je-moe- moeheid, of van die je-bent-op-stap-gegaan-en-nu-heb-je-een-kater-moeheid. Echt moe. Link doet momenteel nog twee dutjes op een dag. Minimaal 1 van die dutjes slaap ik mee. Rond negen uur beginnen mijn ogen al dicht te vallen (toen ik werkte trouwens ook, dus dit is niets nieuw) in de avond en later dan 10 houd ik eigenlijk niet vol.

Zo zijn we gisteren naar de dierentuin geweest. Super leuk, lekker weer, heel ontspannend. Om half twaalf waren we daar. Joni, Link en ik. Link kon helaas niet in slaap komen in de kinderwagen voor zijn tweede dutje en om 4 uur waren we weer thuis. (het is 15 min rijden). Thuis gekomen heb ik Link in zijn bedje gelegd, ben op bed gaan liggen en was vertrokken tot kwart over zes. Heerlijk dutje gedaan, maar liever had ik tot zes nog gewandeld.

Zo gaat het al een beetje de hele vakantie. Eventjes iets doen en 2 dagen bijslapen. Zeer vervelend. Hopelijk wen ik snel aan de medicijnen, Ik voel me gelukkig niet meer constant stoned zoals in het begin, maar die moeheid mag van mij ook wel eens over gaan. Nou, goed, sorry voor dit saaie blogje (ja ik besef dat ie saai is, maar ik kwam gewoon niet op een beter onderwerp vandaag), volgende keer is ie weer beter, ik ga nu slapen. Welterusten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.