Buikgriep bij een baby

Link heeft een buikgriep en mijn mama-zorg-power draait overuren. Zorgen voor hem en over hem. Ieder flesje wordt er sneller uitgepoept dan dat het erin gaat en de zakjes o.r.s. zijn in vol ornaat aanwezig.

Het is zo zielig als die kleintjes ziek zijn. Hangen en knuffelen bij mama en papa, dat zielige kreuntje dat ze dan geven en het niet kunnen slapen. De wasmachine draait overuren (de luiers kunnen de overheid nattigheid in een keer niet aan), de luiers zijn in bulk gekocht en het is hopen dat we het redden met de doekjes tot we naar de winkel kunnen gaan. Voor de rest is er niet veel aan te doen. Het is gewoon in de gaten houden en bij iedere luier een kwak o.r.s. erachteraan gooien.

o.r.s. staat trouwens voor Oral Rehydration Salts, oftewel zoutjes om je vochtgehalte mee op peil te houden. Het zorgt ervoor dat je lichaam nieuw vocht binnen krijgt en door het zout wordt het net iets beter in je lichaam vast gehouden. Er zit ook glucose/suiker in om je lichaam toch net dat beetje extra te geven. Het mag gebruikt worden door volwassenen, kinderen en zuigelingen. Toch zou ik bij kinderen iets terughoudender zijn om het te geven tot je huisarts heeft gezegd dat het goed is, maar dat is in principe bij alle medicatie ook al is deze vrij te verkrijgen.

Dit is trouwens niet de eerste keer dat ik een baby heb met een fikse buikgriep. In juli 2010 was lieve kleine Lily 8,5 maand oud en kreeg het ook. Het begon met wat waterige ontlasting en koorts. Toen ze niet meer wilde drinken naar de huisarts gegaan. Die had ons toen direct doorgestuurd naar het ziekenhuis. Ze zag er namelijk een beetje gelig van huidskleur uit (vond ik zelf en de arts vond dit ook). Je zorgmachine draait dan overuren. Per seconde komen er ik weet niet hoe veel gedachtes. Ik weet niet eens meer hoe ik bij het ziekenhuis ben aangekomen, met mijn zus? Ik had toen geen auto.

Bij het ziekenhuis aangekomen beginnen de mensen je allemaal vragen te stellen. Je staat daar met je groene boekje in je hand (waar ze overigens nog nooit in hebben gekeken) en probeert je van alles te herinneren. Tegenwoordig schrijf ik dat bij Link allemaal op in een apart boekje waar ook alle gegevens van hem in staan. Bloed prikken bij een uitdrogende baby is ook een ervaring. Ze halen dat uit de hiel en knijpen dan het bloed naar beneden. Het brak mijn hart hoe dat ging. Ze had er naderhand ook echt blauwe plekken van op haar beentje. Ze gaven haar een sonde via dat lieve kleine neusje en ze werd opgenomen met uitdroging. Een buikgriep bij een baby tijdens een hittegolf is gewoon geen goede combinatie, wat je ook doet. Er werd een bed voor mij geregeld en ik mocht de nacht bij haar blijven.

Ik was toentertijd alleenstaand en woonde bij mijn vader. Hij had zich toen vrij genomen om op Joni en Zoey te letten en ook mijn moeder en zus waren een grote steun voor me. Iedere poepluier (en dat waren er veel) werd gewogen en er werd bijgehouden hoeveel vocht ze binnen kreeg en hoeveel er uit ging. Dat ging zo door tot de verhoudingen weer goed waren. Dit duurde tien dagen. Tien dagen waarbij ik bijna niet van haar zijde ben geweken. Na drie dagen kwam er nog een verassing bij. Ik moest naar huis want ook Zoey was ziek. Met haar naar de huisarts en ook doorverwezen naar het ziekenhuis. Er was toen in eerste instantie wat verwarring (die vrouw hoorde toch bij een ander kind?) en toen ze het door hadden waren ze iets zorgzamer.

Lily lag op een tweepersoonskamer waar tot dan toe een ander jongetje had geslapen. De kinderafdeling was vol met uitgedroogde patiëntjes. Gelukkig was er een oplettende verpleegkundige, Zoey zou namelijk in eerste instantie naar de zaal moeten gaan waar een plekje vrij was. Dan zou ik dus tussen mijn kinderen in moeten rennen. Het jongetje werd geruild voor Zoey en wij hadden een privé kamer.

Op dag 5 ongeveer hield ik het niet meer. Joni was jarig dus tussendoor ook nog cadeautjes met haar doen en uitdelen in het kleuterklasje (en dan met een schuldgevoel de andere twee achter laten). Ik ben toen naar huis gegaan om te slapen. Ik weet nog dat er een voetbalwedstrijd was, het w.k. of e.k. en dat Nederland zou spelen. Ik kreeg zelfs een reprimande van een verpleegkundige die mij mee deelde dat als de kinderen echt niet stil te krijgen waren ze mij mochten bellen en dat ik dan MOEST komen en of ik naar huis ging om voetballen te kunnen kijken. Nee mens, ik ben al 5 dagen (en daarvoor ook al) bezig met ieder half uur een luier te verschonen en mijn kinderen te troosten. Ik was helemaal op. Daarna ben ik iedere avond naar huis gegaan met de trein. Jaren later kom je er dan achter dat je dus wel recht op het RonaldmcDonald huis, maar daar heb je dan toch niets meer aan.

Door het hevige gewichtsverlies van Lily toen is ze altijd een beetje kleiner gebleven dat ze eigenlijk zou zijn. Ze groeide op een gegeven moment niet meer, haar lichaam moest eerst weer reserves opbouwen. Dat resulteerde weer in een hele reeks onderzoeken bij de kinderarts. Gelukkig is dat nu allemaal voorbij en zijn Zoey en Lily helemaal gezond.

Door dit alles maak ik me nu wel meer zorgen bij Linkie dan ik anders had gedaan. De nightcare en de huisarts zijn we al langs geweest en ik houd hem constant in de gaten op tekenen van uitdroging. Toch kan niemand zich zoveel zorgen maken als een moeder.

Disney

Ik ben opgegroeid met sprookjes. Disney films waren mijn favoriet en veel heb ik er dan ook al veelvuldig van gezien. Andere heb ik nog nooit gekeken. Het park en alles Disney is gewoon geweldig. Joni zei vorige week dat ze er te oud voor werd. Ik heb maar niet gezegd dat haar mama met jaar 20 jaar op het bed van het Disney hotel heeft staan springen van blijdschap omdat ze eindelijk daar was, en vervolgens twee dagen lang met Stitch oren heeft rondgelopen. Een favoriet kan ik niet geven. Sassy Tinkerbel, coolgirl Aurora, betweter Ariel of toch de mysterieuze Jasmine? Veel te moeilijke keuze. Wat ik wel doen is laten weten wat mijn persoonlijke rating van de films zijn (die ik heb gezien) en waarom.

Sneeuwwitje en de zeven dwergen 4/5. Super enge heks. Haar wijnglas deed me altijd denken aan die van mijn Oma.

Pinokkio 3/5 die hele film is mij te freaky. Zeker pleasure island.

Fantasia 2/5 saai….

Dombo 3/5 wie nog meer vond de trein aan het begin eng? Ik krijg daar gewoon een vreemde vibe van.

Bambi 4/5 tweemaal in de bioscoop gezien. In de bruine zaal van de H5 zelfs. Weet ik nog. Al snapte ik vroeger nooit waar die grote Bambi op het einde nu vandaan kwam, bij het vuur (zijn vader dus).

De Avonturen van Ichabod meneer Toad. 3/5 hij staat me nog bij, maar that’s it.

Assepoester 4/5 princess power!

Alice in Wonderland 4/5 Freaky! Bereid je wel voor op je eerste drugs ervaring…

Peter Pan 3/5 Tinkerbel is awesome, maar Wendy is me toch een zeur eerste klas.

Doornroosje 4/5 princess power 2.0!

101 Dalmatiërs 3/5 omdat het liedje zo in mijn hoofd blijft hangen!

Merlijn de tovenaar 5/5 gewoon echt leuk!

Jungle Boek 4/5,zoveel geleerd van die beer

De Aristokatten 3/5 Marie is gewoon een lekker krengetje!

Robin Hood 4/5 wie is er na deze film nog meer erachter gekomen dat een lieve badboy heel leuk kan zijn?

Het Grote Verhaal van Winnie de Poeh 5/5 Winnie is gewoon perfect. Mijn spirit animal!

De reddertjes 3/5, mijn vader had me wijsgemaakt dat de krokodillen onder een brug zaten en ik geloofde dat. Brutus heette er een geloof ik.

Frank en Frey 3/5 super zielig

Taran en de Toverketel 2/5 ENG!!!!


Oliver & Co. 2/5 omdat het echt slecht getekend is. Wie wist er nog meer niet dat dit het verhaal van Oliver Twist is?

De kleine zeemeermin 5/5 kan alle liedjes meezingen

De Reddertjes in Kangoeroeland 3/5 wilber in de bankschroef….

Belle en het Beest 5/5 yup yup

Aladdin 5/5 oei, ja echt!

De Leeuwenkoning 5/5 ik huil nog steeds. Iedere keer. Wist je dat dit Hamlet is?

Pocahontas 4/5

De klokkenluider van de Notre Dame 3/5 voor het liedje door Esmeralda die de film een beetje red.

Hercules 3/5 omdat het kan

Mulan 3/5


Fantasia 2000 1/5 nog steeds saai.


Keizer Kuzco 2/5 niet uit mijn jeugd. Was misschien hoger geweest als ik er mee was opgegroeid.


Lilo & Stitch 4/5, Lilo die zich niet van de wijs laat brengen en supercute Stitch


Chicken Little 2/5 grappig, maar geen echte disney film.

Meet the Robinsons 4/5 geen classic, maar echt een mooie leuke feelgood movie.

Bolt 3/5 leuke film!

De prinses en de kikker 4/5 Tiana bracht de classic terug en deed dit zo goed

Rapunzel 5/5 Princess power 3.0!

Winnie de Poeh 5/5 Het is Winnie!

Wreck-It Ralph 4/5 is die van Disney?

Frozen 2/5… Let it go…

Big Hero 6 4/5 mooie film.

Vaiana 5/5 geen dank hoor.

Vakantie in eigen provincie

Wij zijn op vakantie geweest. Heerlijk een midweekje weg. Van afgelopen maandag tot vrijdag zaten wij in een vakantiepark van Landal greenparcs. Bij de Lommerbergen kwamen wij als gezinnetje eventjes tot rust. Een wat ouder park (50 jaar oud) en een waar ik vroeger wel eens geweest ben (denk ik, het waren er zo veel dat ik het zelf niet meer weet). Carnaval vieren doe ik toch niet meer echt. Een oppas vinden voor 4 kinderen is gewoon te veel. Er zijn altijd wel mensen te vinden voor een avond, maar je wilt toch het liefst dat ze dan gaan logeren om lekker even bij te komen. Dat is altijd wel weer een uitdaging. Yorick ging op maandag werken in de lokale tent en de kinderen en ik vertrokken al richting Reuver. Kon hij op de dinsdag lekker uitdampen in bed en had ik last van de bierlucht die de carnaval altijd met zich mee brengt.

Op maandag vertrokken we na de lunch richting het noorden van onze mooie provincie. Het waren 42 minuutjes rijden waarbij ik weer up-to-date ben gebracht over waar de 12-jarige puber naar luistert op Spotify. We kwamen om 2 uur in de middag aan en zijn toen eerst naar de park plaza gegaan voor een lekker kopje koffie voor mama. Alles was relaxed. Na een beetje te hebben rondgelopen mochten om 3 uur de auto gaan halen en naar ons vakantiehuisje gaan.

Dat moment als je dan dat huisje inloopt kan altijd twee uit gaan. Of het huisje is helemaal leuk, of het huisje is helemaal prut. Ik wilde het leuk vinden. Ik wilde het zo graag. Een leuke vakantie met ons zessen waarbij niet moet. Helaas was het een beetje prut. Het was klein. Heel klein. We hadden een 5-persoons huisje geboekt en aangegeven dat er nog een baby bij komt. In eerste instantie dacht ik, och we zien wel. Ik ging de bedden opmaken en had eerst de drie van de kinderen gedaan.

Daarna wilde ik het bedje van Link gaan opzetten. Bij ons op de kamer uiteraard. Dat werd even puzzelen. Waar moeten we dat bedje dan gaan zetten? De enige plek die ik kon verzinnen waar het enigzins zou kunnen passen was tussen ons bed en de kast. Dit betekende dat je dit niet kon gebruiken als looppas en de kast niet meer open kreeg. Bij de kinderen op de kamer paste het ook niet. Een beetje knorrig ging ik de woonkamer in en keek pas echt naar de eettafel. Vier stoelen, dat is niet genoeg. Er stond een vijfde die je erbij kon plaatsen, zat je met je kont in de koelkast, maar je kon wel zitten. Waar gingen we eigenlijk de kinderstoel neerzetten? Dat zou niet lukken. Dit betekende dat we dan de hele week op de bank zouden moeten eten als we met zijn zessen echt samen ons avondeten wilde nuttigen. Niet echt iets wat je op een familievakantie wilt doen. Aangezien alle spullen al uit de auto waren ging ik, met de kinderen, de auto terug brengen naar de parkeerplaats en eventjes bij de receptie langs.

Gelukkig werkte er een behulpzame man bij de receptie. Hij luisterde naar mijn probleem en gaf toe dat de huisjes voor 5 personen inderdaad aan de kleine kant zijn. Niet echt geschikt om er nog een baby in mee te nemen. Hij ging het boekingssysteem in en vond een zes persoonshuisje. Deze had vier slaapkamers. De dames waren meteen enthousiast. Allemaal een eigen slaapkamer is iets wat ze thuis niet eens hebben. Het was wel aan de andere kant van het park. Ok, geen probleem. We gingen met twee sleutels weer terug naar de auto. Maxi-cosi erin, kinderwagen erin, kinderen er in en gaan. Eerst het oude huisje. Alle zooi (we hadden al wat uitgepakt) weer in tassen gepropt en de tassen in de auto gekwakt. Yorick had alles netjes in de kofferbak gekregen. Dat is een talent wat ik mis. Ik kwakte het in de kofferbak, op de achterbank en de passagiersstoel. Link zat een beetje in zijn autostoeltje, maar viel in slaap tijdens de rit naar het volgende huisje.

De dames gingen lopen. Dat vonden ze op zich wel leuk om te doen, het huisje helemaal gaan zoeken. Toen het nieuwe huisje open maken. Deze was wel dus helemaal top. Ruim, groot, nieuwer en het rook er naar bloemenschoonmaakmiddel. Het was een verschil wat eigenlijk veel te groot is. Van een oud klein krottig huisje, naar een mooi schoon nieuwer huisje. Eigenlijk niet eerlijk. Toen we alles hadden uitgeladen moesten weer met zijn allen de auto in, die wegbrengen en weer de sleutel van het oude huisje inleveren bij de receptie. Om 7 uur in de avond was ik klaar ongeveer met het opmaken van de bedden en het uitpakken van alle spullen. Toen konden we gaan eten. Eerste dag een beetje verknoeid met verhuizen, maar het was het wel waard.

Ik was op zich best slim geweest. Ik had gehaktbrood, aardappelsalade en quesedilla’s van te voren gemaakt. Deze hadden meegenomen. Zo hadden we redelijk gezond eten (het waren in ieder geval geen frieten) en ik hoefde niet echt te koken. echt een aanrader om te doen. We hebben toch in het grand café lunch gehad en zijn een keer gaan uiteten, maar zo hadden we toch genoeg bij ons om de week goed door te komen. Aan het einde van de dag een wel verdient bad voor mama.

Op dinsdag ochtend waren we naar de kinderboerderij gegaan. Link vond het allemaal maar interessant. In de middag kwam Yorick en daarna zijn we het zwembad in geweest. Het was de eerste keer zwemmen voor Link en hij vond het toch geweldig. Lily was iets minder tevreden. Die heeft nooit zo van het zwemmen gehouden. Ze kreeg tijden de golven in het grote bad een flinke hap water binnen en wilde eigenlijk niet meer echt gaan zwemmen. Ze is daarna wel nog met ons het bad in geweest, maar alleen ging ze toch niet meer.

Toch vond ook zij het een leuke dag. Ook voornamelijk omdat haar kleine broertje het zo leuk vond. Joni wilde in eerste instantie helemaal niet gaan zwemmen. Ze wilde van de voren ook geen bikini samen met mij kopen en schaamde zich maar. Ze is toen zelf de stad in gegaan en had er een uitgezocht. Tijdens het zwemmen hebben we haar dan ook helemaal niet gezien en is ze constant bezig geweest. pubers…

Woensdag was een shopdag. In het outletcenter in Roermond (een plek waar we wel vaker zijn geweest) hebben we onze auto’s geparkeerd (3 euro voor een hele dag, waar vind je dat nog?) en van daar uit zijn we de stad in gelopen. We hebben toen de nodige stappen wel gezet. Een lunchpakket hadden we meegenomen en tussendoor koffie, warme chocolademelk en koekjes bij de Hema zijn altijd leuk. Daarna lekker hamburgers gegeten bij de burger federation in het outlet center en daar nog even rond geneusd. Zo kwam deze mooie leuke schoentjes tegen. Ik ben helemaal verliefd. Nee, ze staan niet in mijn kast maar nog netjes in de etalage, maar toch kijk ik af en toe eventjes naar de foto met een glimlachje. Vrouwen en schoenen…

Op donderdag zijn Zoey en Joni met zijn tweeën de hele dag gaan zwemmen. Link moest nog een dutje doen en Lily had er niet veel zin in. Met boterhammen in de tas en centjes voor een ijsje zijn ze van twaalf tot zes de hele dag met zijn tweeën op pad gegaan. Zo hebben Lily en ik met zijn tweetjes in alle rust kunnen tekenen samen en zijn we nog even boodschapjes gaan doen en bij een kringloopwinkel gaan neuzen. Aan het einde van de dag hebben we nog cocktails gedronken en hebben de dames smores gemaakt in de open haard. Blijft toch een dingetje om te doen als je op zo’n vakantiepark bent. In de parkshop vind je dan ook altijd de haardvuurblokken ter overvloed.

Op vrijdag zijn we eerst lekker chaotisch gaan inpakken. Oftewel Anoukje heeft alles in tassen gekwakt. Daarna zijn we het zwembad in gegaan. Heerlijk rustig (de meeste mensen gaan dan al naar huis en de nieuwere komen pas later aan). Toen om half vijf richting huis. Thuis gekomen begint de wasparade weer (gelukkig doet Yorick die) en het avondeten. Na het eten direct door naar een vergadering op scouting, maar het geeft allemaal niet. We zitten nog steeds een beetje in de vakantiemodus en zijn helemaal ontspannen.

Het was een heerlijke week. De kinderen hebben alleen maar plezier gemaakt en iedereen is vrolijker en meer ontspannen dan voor we gingen.

Even lang eruit als erin

Waar de zwangerschap jaren leek te duren, lijken de afgelopen 9 maanden om te zijn gevlogen. Het is waar hoor, de tijd gaat snel. Bij ieder kindje lijkt hij echter sneller te gaan.

2 dagen voor datum diende Link zich aan. Voor mama 2 weekjes te laat, misschien wel 3, die zat al gespannen te wachten tot hij zou gaan komen. Iedere beweginkje, iedere voorwee (en dat waren er behoorlijk wat) ieder wat-dan-ookje werd bejubeld met de hoop dat het eindelijk zo ver was. Pas toen ik daarmee stopte en mij helemaal ontspande begon het.

Nu is onze Linkie al 9 maanden bij ons. Het is bizar om te denken dat we eigenlijk al 1,5 jaar met hem bezig zijn. Gisteren is hij voor het eerst gaam zwemmen, en wat leuk dat hij dat vond!

Hij kruipt, hij staat, hij probeert langs de tafel te lopen. Bizar wat hij in zo’n korte tijd allemaal al kan. Ons kleine spekje van 73cm en in de 9 kilo. Zelfs zijn gewicht is al verdubbeld. Maatje 74 gaat niet meer lang passen. Dat was de laatste echte babymaat. In sommige winkels gaat ze tot 74 ipv 68. Nu al naar maatje 80!

Al die dingen die we al hebben mogen meemalen. Zijn eerste voeding, zijn eerste poepje, de eerste keer bij de trotse grote zussen (want wat houden ze van hem), zijn eerste glimlach, zijn eerste fruitje, het eerste koekje, het tijgeren, het kruipen, het staan, het brabbelen wat op mama lijkt en de lol in het zwembad.

Soms kijk ik naar hem. Dan ben ik trots. Dan zie ik hem zijn dingetjes doen. Staan, of ergens op patsen met zijn handje, helemaal in zijn eigen kleine bubbeltje. Dan vraag ik me af of hij weet dat ik kijk. Dat ik me probeer voor te stellen dat hij dat friemeltje was die vorig jaar nog zo uitbundig in mijn buik aan het turnen was. Dan ben ik dankbaar. Dankbaar voor hem, voor dd liefde die hij geeft en krijgt.

Wat lief, dat ik deel mag zijn van zijn leven. ❤️

Alaaf!

Het is zo ver. Na maanden wachten, de pakjes maken, afstoffen, de schmink uit de lades trekken en zoeken naar de beste accessoires om het allemaal af te maken, het is er nu toch eindelijk. Het is Carnaval!

Officieel begint het seizoen op de elfde van de elfde om 11:11 en zijn er dus al de nodige zittingen geweest. De prinsen zijn uitgeroepen en de rood/geel/groene vlaggen hangen overal. Het echte carnaval begint trouwens eigenlijk pas aanstaande zondag. 40 dagen voor paaszondag waarbij de zondagen niet meegerekend zijn. Dit betekend dat carnaval 7 weken voor Pasen plaats vind. Pasen is de eerste zondag na de eerste volle maan na het begin van de lente (21 maart). Dit is dus waarom het soms vroeg valt en soms later. Zo hebben we soms echt mooi en lekker weer met de carnaval en andere keren glij je uit over het ijs met je zatte kop en heb je een blauwe plek over je hele dij. Het is de laatste uitspatting voor de vastentijd die op Aswoensdag begint.

Bij ons in huis begint de carnaval tegenwoordig op de vrijdag. Dan mogen de kinderen verkleed naar school. Dat is toch wel het leukste voor ze om te doen. Weken lang denken ze na over hun pakje. We gaan ernaar op zoek en halen het. Dan komt er iets anders de week van te voren en willen ze toch liever iets anders. Iets wat Zoey ieder jaar doet. Dit pakje heeft ze vorig gekocht en toen niet aangehad, ze wilde toen toch liever optreden als Katy Perry. Toen heb ik tot midden in de nacht gewerkt aan iets nieuws. Het optreden durfde ze niet te doen en doordat we op vakantie gingen heeft ze het pakje toen niet aangetrokken. Dit jaar wilde ze het in eerste instantie wel aan, tot ze iets anders zag en dat wilde. Helaas trapte mama er dit jaar niet in. Erg vond ze het niet. Met de petticoat van Joni eronder zag het er nog leuker uit en is ze met goede zin naar school gegaan. Dan gaat ze volgend maar als nerd zei ze.

Het pakje van Lily kostte dit jaar toch wel wat meer moeite. Als jullie mijn Instagram een beetje volgen weten jullie ongeveer hoe lang ik ermee bezig ben geweest. Het rokje is helemaal geknoopt met ongeveer 6 meter aan tule. De bloemetjes zijn er allemaal met de hand opgenaaid. Ze zei gisteren dat het meer leek op een bloemenfee dan een boselfje. Gelukkig was ze er we dolblij mee vanochtend toen ze het eindelijk aan mocht doen. Dat maakt het toch weer goed, al die uren zoeken naar een groenkleurige maillot (uiteindelijk een donkergroene gevonden bij de Bigbazar) en al die uren verkrampte vingers van de bloemetjes. Ik ben er zelf ook wel erg trots op moet ik eerlijk bekennen.

Het pakje van Joni is helaas niet vindbaar op mijn camera. Dit is niet omdat ik er geen foto van heb willen maken. Heel graag wilde ik er een foto van. Ze heeft alleen geen pakje. Nee, is niet zielig, ze wilt er geen. Joni voelt zich te oud om zich nog te verkleden. Dat is op zich wel logisch in de brugklas. Van de ene kant hoop ik dat dit beter wordt, carnaval is gewoon echt leuk. Van de andere kant hoop ik eigenlijk een beetje dat het zo blijft. Carnaval voor mij vroeger was, uhm, leuk? Voor mijn ouders, een tijd van zorgen maken, denk ik zo.

Dan ging ik ieder jaar op de donderdagavond naar het auwwieverbal in Valkenburg. Dat is DE place to be op die avond (De rest van de dagen overigens niet). Op Vrijdagochtend had ik gewoon school. Ik heb in mijn late tienerjaren (17-18-19) dan ook die bewuste vrijdag met een kater in de lessen gezeten. Op zich ook wel weer leuk om eens mee te maken. Op vrijdagmiddag is het jaarlijkse scholierencarnaval op de markt in Sittard. Kwam goed uit, daar lag mijn school. Vanuit school gingen we dus daar naar toe en dronken we het laatste beetje kater weg. Ik moet wel eerlijk toegeven dat de trein en busreis naar huis mij niet meer heel helder bij staat, maar hij was vast zwaar.

Op zaterdag was er auwwieverbal in het dorp. Leuk om even te kletsen, niet super speciaal. Dan op Zondag en Maandag naar het gemeenschapshuis of de feestzaal. Drinken, drinken, drinken (Stom, stom, stom) en met je zatte kop uitglijden over het ijs. Vaak begonnen we al in de middag tijdens/na de optocht. Dan tussendoor frieten eten en dan weer door. Een jaar was ik op zondag toch wel een beetje moe dus ging naar huis. Ben daar op de bank geploft en zo in slaap gevallen. Daarna omkleden en half zat van de trap af gegleden. Not my finest hour.

Gelukkig hadden we altijd een week vakantie en konden we lekker bijkomen van al het zuipen (want drinken kon je het niet noemen). Terug denkend met je grote mensen verstand denk je wel eens, OMG wat deed ik toen allemaal? Hoeveel hersencellen zullen er toen verloren zijn gegaan? Met minder alcohol zou het inderdaad ook leuk zijn geweest. Misschien nog wel meer memorabel dan nu?

Dit jaar ga ik trouwens niet op stap. De drukte van alle mensen is mij op het moment gewoon te veel. Alle geluiden, kleuren, muziek en geschreeuw is iets wat mijn breintje gewoon eventjes niet krijgt verwerkt. In plaats daar van ga ik lekker op het bankje zitten en een Netflix marathon houden. Ook lekker. Kinderen hoeven niet naar school, gaan met Yorick naar de optocht kijken en bakken vol met snoepgoed vangen (en hier en daar een nonnevot en berlinerbolletje voor mama) en mama blijft lekker thuis met kleine Linkie. Die had het al zwaar met de meisjes naar school brengen en alle drukke en uitgelaten kinderen die zijn ijsberenpakje veel te schattig vonden (is het ook). Geen harde muziek voor zijn kleine tere oortjes en lekker kunnen slapen in zijn eigen bedje.

Volgend jaar…Ja dan gaan we sowieso!